Veteranen

De veteranen zijn een actieve groep "oud gedienden" die wekenlijks nog een fanatieke partij voetbal op de mat brengen. Ze spelen op de zaterdag namiddag hun wedstrijden maar spelen niet in competieverband. De veteranen hebben ook een eigen bestuur en betalen hun eigen contributie.

 

Dat de veteranen in 2012 hun 50-jarig bestaan kunnen vieren heeft zo’n twee jaar geleden aan een zijden draad gehangen die op knappen stond.

 

Tijdens ons 40-jarig jubileum heeft Wim van de Burgt de aftrap verricht en hij was het die eind jaar 61 begin 62’ ‘Oudjes’ bijeen sprokkelde, ze sponsorde, waardoor duels mogelijk waren, vaak in de vorm van tournooien.  De kleur van het tenu, van Jan Hoogers , was geheel wit. Als leider fungeerde Jan Vaessen.

Gevoetbald werd op op het al lang niet meer bestaande stoppelveld hoek Pater Becanusstraat-Dr Timmerslaan, achter Teunissen. Vertrekpunt bij uitwedstrijden was en is nog steeds café van de Burgt.

 

Het toenmalige bestuur van Sparta’25 accepteerde die oudjes niet. Ze kregen geen terrein, en zeker geen financiële steun. Met de komst van Leo van Griensven veranderde die gedachte en werden door toedoen van onder andere Frans Verhofstadt, Willy van Neerven en Jan van Berlo de ‘Oudjes’ als echte Veteranen geaccepteerd.

 

De inmiddels versleten kleding werd omgewisseld voor het destijds bekende tenu: Shirt verticaal groen-wit gestreepte banen, broeken groen en sokken groen met een witte rand.

Jan Raafs was onze eerste contactman in het hoofdbestuur, vertrok vrij snel naar Canada.

Leo van de Berg kreeg de post, stelde samen met Harrie Habraken en Jan van Berlo het elftal op. Peter van Deursen fungeerde als een soort secretaris. In ’71  verscheen pas het eerste van de Veteranen op papier, nog maar bij vlagen. Na Leo’s tijdperk werd een Bestuur opgericht met Cor Cuijten als voorziter, Harrij Habraken en Cor Raaijmakers als leden. In 1973 hadden we 31 actieve Veteranen. Voor deelname aan een tournooi toen ook al een tekort aan spelers.

 

In die tijd geen notulen, geen jaarverslagen, vergaderd werd bij Wim van de Burgt.

Harrij Habraken haalde centen op, zoiets wat Henk Kuijpers tegenwoordig ook nog uitvoert.

Vanaf 1972 kon je spreken van een echt Bestuur.  Het Bestuur werd groter en groter. Dat moest ook omdat het Bestuur op zondagavond het kienen verzorde bij van de Burgt. Daardoor haalde het Bestuur vele duiten binnen die er ook weer  uitvlogen op druk bezochte feestavonden, het was immers gratis.

 

Het aantal feestgangers daalde aanzienlijk toen ze zelf wat moesten bijleggen, er werd nauwelijks nog gefeest in de eind jaren ’80. Jan van de Burgt had inmiddels becijferd dat de gemiddelde Veteraan zo’n 18,6 consumptie nuttigde. De prijs in ‘82 was 25,00 gulden per kop, in 1987 opgelopen tot 27,50 gulden. Het Bestuur, onder leiding van Theo Spierings, zag niets meer in feestavonden.

 

Vroeger werd door het Bestuur met regelmaat van de klok vergaderd, minimaal vier keer per jaar, altijd was er wel iets te beleven. Daar zorgde met name, leider Martien van der Putten wel voor.

Na zijn betoog en verzoek kreeg hij zelfs een regenpak om droog langs de lijn te staan en voetbalschoenen om tijdens het vlaggen niet uit te glijden.

Het Bestuur voerde zijn taak al die jaren bijna geruisloos uit, riep leden op het matje als ze over de schreef waren gegaan, zelfs bestuursleden. Waarschuwde leden voor hun opmerkingen c.q gedrag en voerde schorsingen uit.

Het Bestuur heeft zelfs een poging ondernomen om als snuffelhond te fungeren, lees dranklucht opsporen.

 

Van het huidige Bestuur is Willi in 2001 als voorzitter gekozen, zijn broer Henk zit al negen jaar op de centen en secretaris Jantje nam in 1980 het secretariaat over van Willij van de Vegt. Destijds bestond het bestuur uit zeven personen, tegenwoordig kunnen we het met drie aan.

 

Eind jaren ’80 zijn door Jan(tje) zoveel mogelijk oud gediende bezocht en om hun relaas gevraagd. Uit al hun, vaak tegenstrijdige verhalen, is een gemiddelde startdatum gehaald en afgerond naar midden/eind jaar 1962. Vele wisten zich destijds nog wel iets uit vroegere jaren te herinneren, de meeste van hen zijn er niet meer.

 

In ‘61-‘62 zijn de Veteranen gestart onder de naam van den Burgt, waarschijnlijk zullen vele zeggen: O dan was het wild voetbal. In die tijd was namelijk ook fabrieksvoetbal de normaalste gang van zaken, daarbij ging het inderdaad nogal eens wild aan toe. Dat is niets nieuws voor, zie je nu ook met  regelmaat van de klok.

 

Kijk ook een op de teampagina van de veteranen van Sparta'25.